Daniel de Latour. Poważnie

Rysując opowiada historie małym i dużym. Od zawsze. Czasem dostaje za to nagrody od dużych. Mali nagradzają go nieustannie. Entuzjazmem. Trochę uczy się od nich rysować. Także komiksy. Ilustruje książki, czasopisma i podręczniki. Dobrze się przy tym bawi, choć ciężko pracuje. Lubi siedzieć na krawężniku albo, jeszcze lepiej, leżeć na trawie i przyglądać się życiu […]

Galeria postaci zmyślonych: Maurycy Małomówny

Maurycy nie był wyjątkiem. Był jednym z tych mężczyzn, którzy we wszystkim przytakują swoim żonom dla, tak zwanego, świętego spokoju. Większość z nich odkrywa po czasie, że święty spokój nigdy nie nadszedł, a oni stali się zakładnikami własnej taktyki. Maurycy znał takie przypadki. Nie widział jednak potrzeby, by się do nich zaliczać.

Galeria postaci zmyślonych: Kunegunda Ozorek

Po raz pierwszy spotkałam Kunegundę w warszawskim metrze. Nie robiła najlepszego wrażenia. Próbowała dosięgnąć językiem brody, zapoznając współpasażerów ze szczegółami budowy anatomicznej przełyku. Wydawała przy tym mlaszczące dźwięki, których nie zagłuszył nawet świst wypychanego z tunelu, przez pędzący pociąg, powietrza. Usiadłam naprzeciwko i bezwiednie spojrzałam w jej stronę. Była mała i okrągła. Praktycznie nie posiadała […]

Zrobić Ducha na szaro

Duchy bywają różne. Mogą być złośliwe, przerażające, sympatyczne, dowcipne, melancholijne, płaczliwe albo nieśmiałe. Niektóre z nich są tak chude, że bez trudu przechodzą przez dziurkę od klucza albo przez szparę pod drzwiami. Inne, okrągłe jak dynie jesienią, przenikają przez ściany i włóczą się bez celu po nocach. Są i takie, które przemieszczają się tylko rurami […]

Migawki z pudełka

Nika, którą znam, jest nie tylko scenografką, malarką, ilustratorką i autorką książek dla dzieci. Jest artystką. W każdym tego słowa znaczeniu. Całą sobą i w każdej minucie życia. Gdy w ramach odpowiedzi na pytanie wysyła, adekwatny do sytuacji, rysunek 2wilków… gdy dobiera kolor talerza do barwy i struktury sałaty… gdy wciska na nos tandetne, czerwone […]

Teatr to zbytek

Zdarzyło mi się siedzieć w pustym teatrze. Pamiętam niepokojące uczucie niemej obecności niezmaterializowanych ciał, siedzących obok, przepychających się między rzędami i snujących się po scenie. Jak zbuntowane cienie, które uciekły właścicielom, by wypracować własny sposób poruszania się i indywidualną mowę ciała.

Kaczki Jana Dormana

Wybitny pedagog Jan Dorman założył, w 1945 roku, Międzyszkolny Teatr Dziecka w Sosnowcu – przestrzeń ekspresji młodych ludzi, którym II wojna światowa odebrała radość dzieciństwa. Wspólne tworzenie i odgrywanie spektakli miało wartość edukacyjną i wychowawczą, przede wszystkim jednak pozwalało otrząsnąć się z traumy, umożliwiając dzieciom rozwój poprzez niczym nieskrępowaną zabawę.

Przygody Alicji w lustrze

Alicja przegląda się w Krainie Czarów jak w lustrze. Wiktoriańska dziewczynka, w ciasnym gorsecie sztywnych zasad i norm zachowania, widzi swój świat kompletnie obrany z sensu.

Miłość na dzikim zachodzie

„Zwierzęta, które znałem” Życie dzikiego zwierzęcia zawsze kończy się tragicznie. Taką teorią kierował się Ernest Thompson Seton (pseudonim Czarny Wilk), z determinacją dążąc do celu. Postawa  godna naśladowania? To zależy. Głównie od celu. Seton przez sporą część życia był bowiem nie tylko miłośnikiem natury, rysownikiem oraz pisarzem, ale i bezwzględnym myśliwym, specjalizującym się w eliminowaniu […]

Luperkalia, czyli wilcze Walentynki

Za oknem zima. Mróz wymalował na szybach lodowy ogród. Płatki śniegu spadają lekko na blaszany parapet, pokrywając go grubą warstwą puchu. W kominku wesoło trzeszczy ogień. Powietrze wypełnia zapach ciepłej szarlotki z cynamonem i gorącej czekolady. Czas na  wieczór opowiadania bajek, wszystkie wilczki z sąsiedztwa siedzą więc na dywanie, w salonie 2wilków, pochłaniając łakocie.